ช่วงเวลาสงกรานต์…ของเด็กบ้านนอกในเมืองกรุง 😟

ผมเชื่อว่าปัจจุบันมีเด็กต่างจังหวัดหลายคนมีความฝันโตมาอยากจะเข้ามาทำงานที่กรุงเทพ แน่นอนครับผมก็เป็นเด็กคนหนึ่งที่มาจากต่างจังหวัด ผมเกิดที่จังหวัดเชียงราย (ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเทพฯพอสมควร) ปัจจุบันผมเข้ามาทำงานที่กรุงเทพได้ 3 ปีแล้ว หลายคนคงคิดว่าผมจะต้องมีเงินเก็บ และได้กลับบ้านทุกครั้งที่มีวันหยุดยาวๆ แต่สำหรับผม การกลับบ้านกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ลำบากใจพอสมควร

เพราะอย่างที่รู้กันการทำงานบริษัท เราก็ถือว่าเป็นคนของบริษัทไปแล้ว เวลาส่วนใหญ่ มักจะให้ไปกับการทำงาน ทำงาน และก็ทำงาน วันหยุดยาวหากจะกลับบ้านก็ไม่คุ้มค่า เพราะถึงจะมีเวลาหยุดเท่ากับคนอื่น แต่บ้านผมก็อยู่ไกลกว่า การเดินทางค่อนข้างลำบากกว่า ค่าเครื่องบินในช่วงเทศกาลก็แพง รถทัวร์ก็คนเยอะ ผมจึงเลือกที่จะไม่กลับบ้านในวันหยุด ตลอดเวลา 2 ปี เพราะคิดว่าคุยโทรศัพท์กับคนทางบ้านก็พอแล้ว

หลายคนถามว่าการใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ เป็นยังไงบ้างสำหรับคนต่างจังหวัด ? สำหรับผมตอบได้ว่ามีหลายอย่างที่น่าสนใจ ได้พบอะไรใหม่ๆ และมีโอกาสมากกว่าคนต่างจังหวัดอย่างแน่นอน แต่ต้องแลกมาด้วย ภาวะรถติด ควันพิษ ข้าว-ของแพง คนเยอะวุ่นวาย ต้องแข่งกันกิน แข่งกันใช้ หากถามว่าคุ้มไหมกับเงินที่ได้มาในแต่ละเดือน (บางครั้งผมก็แอบคิดอยากไปทำเกษตรที่บ้านคุ้มกว่า)

แต่การที่เราเรียนสูงมีผู้ให้ความหวังเราเยอะ อีกทั้งผมยังมีน้องอยู่ข้างหลัง ก็เป็นเหมือนเป็นโซ่ให้ผมอยู่ต่อ และสู้ต่อไป หวังว่าจะได้เงินมากกว่าเดิม

2 ปีแรกผมทำงานไม่ค่อยจะคิดถึงบ้านเท่าไหร่ จนเข้ามาปีที่ 3 อาการก็เริ่มออก เพราะผมค่อนข้างสัมผัสได้ว่าแม่อยากให้ผมกลับไปเยี่ยมบ้านบ้าง! ผมจึงตัดสินใจ บอกคนทางบ้านว่าผมจะกลับไปเยี่ยมบ้าน ในวันสงกรานต์ปีที่แล้ว แต่พอจะกลับก็เกิดปัญหาขึ้น เพราะลูกค้าจะต้องบินกลับประเทศ ผมจึงต้องรีบแก้งานลูกค้าให้

เสร็จ พอทำเสร็จกลับไปมองเวลามันก็เหลือน้อยเต็มที ทำอะไรก็ไม่ทันการณ์แล้ว ผมจึงตัดสินใจโทรบอกคนทางบ้านว่า ผมไม่กลับแล้วนะ “แม่ก็บอกว่าไม่เป็นไร ลูกเก็บเงินไว้ดีกว่า วันหลังค่อยกลับ” แต่ในใจผมรู้ว่าแม่เสียใจมาก ที่ผมไม่ได้กลับบ้าน

วันต่อมา…ผมกลับมาทำงานปกติ แต่กลับไม่มีความสุขเลย ใจคิดถึงแต่จะกลับบ้านอยู่ตลอด มองไปทางไหนก็ไม่เห็นความสุขในกรุงเทพฯอีกเลย ผมจึงกลับมาคิดไตร่ตรองอย่างจริงจัง ที่ผมกลับบ้านไม่ได้เพราะอะไรกันแน่ ?

ผมได้รู้ 2 อย่าง หนึ่งคือเวลา เป็นสิ่งที่เรากำหนดยากมากสำหรับคนทำงานอย่างผม สองคือการเดินทาง ที่เสียเวลาการรอรถโดยสาร, การวางแผนล่วงหน้าเพื่อจองตั๋วกลับบ้านให้ทัน หรือให้คนมารับ และอื่นๆ มีเพียงวิธีเดียวที่จะทำให้การเดินทางกลับบ้านของผมสะดวกยิ่งขึ้น คือการซื้อรถยนต์

การซื้อรถยนต์เป็นประโยชน์มากสำหรับคนต่างจังหวัดอย่างผม และช่วงปีใหม่ที่ผ่านมาผมก็ได้กลับบ้านสมใจอยาก (อุปสรรคในการเดินทางลดลงจากเมื่อก่อนเยอะ!)

ได้พาครอบครัวไปทานข้าว ไปเที่ยว ได้เจอหน้าครอบครัว คนที่รัก และเป็นห่วงเรา ทำให้ผมเห็นว่าบ้านของเรามีความสุขขึ้น และเมื่อถึงเวลาที่ผมต้องกลับมาทำงาน มันทำให้ผมมีแรงบันดาลในมากขึ้น และทุกเย็นหลัง จากทำงานเราจะโทรคุยกันอย่างมีความสุข

ถึงหลายคนจะมองตามทฤษฎีว่าการออกรถทำให้เรามีภาระมากขึ้น แต่ผมรู้สึกว่ามันคุ้มมากกับการลงทุนซื้อรถยนต์ เพราะเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตของผมเปลี่ยน หากเราเลือกรถราคาเหมาะกับฐานะของเรา หรือจะเป็นมือสองเหมือนผมก็ดี(ต้องเลือกรถให้เป็นด้วย หากไม่อยากถูกหลอกจนเสียเงินเยอะ) มันสามารถเป็นส่วนเติมเต็ม

สำหรับคนต่างจังหวัดอย่างผม สามารถย่นระยะเวลา อีกทั้งยังเพิ่มความสะดวกสบาย ให้กับตัวผมได้มาก

สงกรานต์นี้ ถือเป็นโอกาสที่ดี หากใครกำลังวางแผนจะกลับบ้าน

แนะนำว่าต้องกลับให้ได้ คุณจะได้มีเวลามอบความสุขให้กับคนที่คุณรัก ! (เพราะเค้าก็รอที่จะได้พบหน้าคุณอยู่เหมือนกัน)

หากชอบบทความนี้ สามารถแชร์ด้านล่างได้นะคะ